هفته نامه عیــاران بلخ

اخیراً دست اندر کاران حکومت افغانستان ظاهراً برای دست یابی بر صلح پایدار در این کشور طرحهای جدی برای مذاکراه با طالبان را ریخته اند که بدون تردید برای همه هم میهنان ما موضوع کاملاً امیدوار کننده است اما چه مذاکره ی  و با کی؟ 

درست همه ملت ما در جریان قرار دارند که حکومت مرکزی شان برای مذاکره با طالبان و همه مخالفان مسلح دولت اسلامی افغانستان با جریانات مختلف سیاسی داخلی و بیرونی مفاهمات و تماس های علنی و مخفی داشته اند تا از دید کوتاه و نزدیک بین خویش برای صلح پایدار آماده گی های لازم داشته باشند اما متاسفانه که این طرح استقبال چندان جدی از سوی متحدان و همسایه گان افغانستان نشده است هرچند ظاهراً چنین مسئلۀ نیست اما حکومت افغانستان حتی با کاسبان محلی کویته پاکستان نیز تماس های صلح جویانه ی داشته است. 

جالب نیست، زیرا پاکستان آنقدر در داخل حکومت افغانستان رخنه کرده است که حتی ارگان های استخباراتی  افغانی و متحدان خارجی اش نتوانسته اند بدانند که با کی طرف اند. آیا اشخاص که برای مذاکره از جانب مخالفان میایند بر حق از بین آنها برخاسته است یا اینکه مثلی ملا منصور تقلبی از بازار های پر جمع و جوش کویته؟ شاید برای هر خواننده که عمیقاً در جریان این مذاکرات قرار ندارند مشکل باشد که قبول کند حکومتشان ضعیف است و قوه استخباراتی شان تنها نام دارد و عمل نه اما باید باور داشت که از چنین حقایق تلخ که روزگار ما را رقم میزند در افغانستان کم نیست.