هفته نامه عیــاران بلخ

نیز با خود داشت. افکار سیاسی مردم رشد کرده و آگاهی مردم بالا و تقویت شده است.اما پرسشهای که  فکر اکثریت مردم ما را امروز گاهی به خود مشغول می کند، این است که امروز هم بعد از سه دهه جنگ و میلیونها شهید و زخمی و معلول، باز هم نیروهای خارجی در افغانستان حضور دارند و هنوز هم بیشتر امور کشور ما از طرف خارجی ها اداره میشود. خصوصا این که رقیب سابق اتحاد شوروی پیش قراولی این حضور رابه عهده دارد؟

بایدگفت که اینبار حضور خارجیها در افغانستان به موافقت جامعه ملل انجام پذیرفته است و با تجاوز دیروز فرق دارد.

اشغال افغانستان در 6 جدی سال 1358 واکنش های شدید  جامعه جهانی را در قبال داشت، در لحظه ورود نیرو های شوروی سابق جیمی کارتر رییس جمهور امریکا اعلام داشت که شوروی باید برای تجاوز خود بهای مشخصی بپردازد.همچنان اعضای سازمان ملل در آواخر ماه نوامبر سال 1980 میلادی با یک صد و یازده رای موافق و بیست و دو رای مخالف و دوازده رای ممتنع، تجاوز شوروی به افغانستان را محکوم کردند و خواستار خروج نیروهای خارجی از این کشور شدند.

اما حضور امروز خارجیان در همسویی با جامعه جهانی قراردارد و خاصتا کشورهای همسایه این حضور را تایید کرده اند.

بلی ملت ما  که روزگاری توانست ابرقدرتی را به خاک مذلت بنشاند، نتواست بحران داخلی خود را فرونشاند بناءً برای نجات از بحران، سلطه قدرت دیگری را پذیرا گردید ولی متاسفانه  هنوز هم بحران هم‌چنان ادامه دارد.

عنصر اصلی موفقیت مردم افغانستان با دستان خالی در برابر تهاجم یک ابرقدرت دنیا، معنویات و توکل به خداوند(ج) و

روحیه ایثار، فداکاری و شهادت‌طلبی بود، خداباوری و وحدت توانست ملت این سرزمین را به پیروزی برساند. پس باید از این رخ‌داد عظیم آموخت و درتمام ناهنجاری ها متحدانه ایستاده گی نمود تا باشد روزی رسد که هیچ کشوری بخاطر ناتوانایی ما به بهانه کمک ، امنیت ... برما حکمرانی ننماید.

و باید در اين روز(6جدی) همه ساله درافغانستان  گردهمايي هاي راه اندازی گردد تا از يكطرف درس عبرت باشد براي ساير تجاوزگران و از جانب ديگر رهنمودي باشد براي نسل هاي آينده و هم چنان حس خدا پرستي وجهاد، دفاع از ناموس، وطن و ارزشهاي اسلامي را در تار وپود آنان جاودانه سازد.