قومیست همیشه آسمان میخواهـــــد

قومیست فقط نشسته جان میخواهــد

این کودک چارساله رامی بینیــــــــد؟

این کودک چارســـــاله نان میخواهد


کودک کودک کودک بی اندیشـــــــــــه

باریک دل وساـــده و باور پیشـــــــــه

هرروز به روی خاک می کردم مشـق

 باخط شکست می نوشتــــم شیشــــه


زین پیش مران دست ملالیی مــــرا

ازخود پرکن نگــــــاه خالیی مــــــرا

ای آینه ساز آب وآتش ! ای رشک!

درآب بریـز خشکســــــالیی مـــــــرا


آدم چو به عشق دست و بـازو بازید

نَی دم زد و آواز به  نـــازو بازیـــــــد

دربازی عشق ناخود آگاه خـــــــــدا

حق را به  گناه در ترازو بازیـــــــــــد