ابومسلم خراسانی که نام اصلی اش بهزادان بوده وپسانها نامهای ابراهیم و عبدالرحمان را به خویش برگزید فرزند بندادهرمزد(بعدهاعثمان ملقب به مسلم) از خانوادۀ اصیلی آزاده گان یا دادیکان (تاجیکان) بلخ از تخمۀ کیانیان و اهل روستایی از انبار(سرپل امروزی) یا مرو بوده که در آن زمان بخشی از بلخ بزرگ بود. ابومسلم به سال100هجری زاده شد، در 19 سالگی نهضت خویش را در خراسان برای سرنگونی دولت ستمگر اموی آغاز کرد به سال 132هجری خلافت اموی را سقوط داد و عباسیان را به قدرت رسانید ودر سال 137هجری توسط منصور خلیفۀ عباسی ناجوانمردانه به شهادت رسید. او به آزادی میهنش آریانا و خراسان بزرگ می اندیشید و نخستین دولت مستقل خراسان را پس از گسترش دین مبین اسلام ، پدید آورد او شهنشاهی بزرگ بودکه در دلیری، دادگستری ، بخشنده گی، تدبیر، سیاست و دانش در سیزده سدۀ گذشته همواره ستوده شده است.به قول ابن خلکان برمکی، ابومسلم خراسانی درفارسی وتازی شعر می سرود.

به همت ابومسلم خراسانی توسط یکی از یاران عیار وی به نام زولایی پیکر حضرت علی (ک) خلیفۀ چهارم اسلام از نجف به بلخ انتقال یافته در مغاره یی واقع در دهکدۀ خیران که از روزگاران باستان به عنوان یک جایگاه مقدس دینی و مهرآبه (میترالوم) مورد احترام بود، جابجا گردید و امروز برفراز این محل روضۀ شریف و آرامگاه حضرت علی (ک) اعمار شده است.

در مورد تقدیس این محل، داستانهای فراوانی درمیان مردم موجود است که مولوی عبدالوالی انصاری رئیس سابق روضۀ شریف چنین گفته است  در اعمار این محل بنابر مشاهدۀ خوارق، اسکندر مقدونی همت گماشته و نیز حضرت سلیمان از فراز تختش از هوا مشاهده کرده که از اینجا نوری بر میخیزد به همین دلیل در اینجا نزول فرموده و به زیارت این مکان مقدس پرداخته است...